Wracam do ulubionego, polskiego (nie pozbawionego niestety czasem wręcz topornej ideologii) serialu „Dom”. Tym razem do twórczości Łukasza Zbożnego (granego przez Krzysztofa Kołbasiuka 1952 – 2005). Akowiec, uznany za zaginionego, wręcz zabitego. Ukochany Basi, później wykładowca UW, który w Marcu ’68 staje w obronie swoich studentów. Wyrzucony z uczelni stwierdza: „wychowałem nowych romantyków”.

Nieczęsto zdarza się, że poznajemy utwory wymyślonej postaci. Zbożny jest w serialu Łomnickiego przykładem bohatera niezłomnego, wiernego swoim zasadom, nie idącego na żadne kompromisy. Poniżej kilka utworów, które słyszymy w kolejnych odcinkach

Teraz liczymy celne strzały

Bogu dziękując za każdą ofiarę

Lecz kiedyś przyjdzie kochać wroga

I następcy będą tańczyć na naszych grobach

***

Warkocze naszych dziewcząt będą białe

A one będą je splatać przed lustrem pamięci,

które odbijać będzie noc

I nie dojrzą swoich warkoczy, kiedy były złote

Bo złoty kosmyk ogrzewa… chłopca,

który go wziął na szczęście

***

Na ile kroków można skazać człowieka?

Inni w tym czasie obeszli świat,

wspięli się na szczyty, dobiegli do mety

I ja przemierzyłem świat dookoła

Tyle że od ściany do ściany.

Tam, gdzie drzwi mają oko

I gdzie ślepe są okna

tam, gdzie jedyną orkiestrą są drewniaki

Tam właśnie myślałem, że nawet w klatce

nie przestaje się być ptakiem

Bo trzeba zawsze lecieć ku słońcu

Bez przerwy, bez końca

Gdy odwracasz głowę, mijając żebraka

Gdy zamykasz oczy, mijając skazańca

Zasłoń w swoim domu wszystkie lustra

Wreszcie śpiewana przez studentów „polit- operetka”, satyra na władzę, która w „Dziadach” Mickiewicza dostrzegła antysowieckie treści:

Moczarowy i ormowcy, partyjniacy i tajniacy,

stalinowcy i ubowcy, sekretarze i pałkarze

Albośmy to jacy tacy, jacy tacy, jacy tacy

Beton i ciemniacy

Oprócz spraw najwyższej wagi,

Są przed nami sprawy liczne

Czy w komplecie się zebrało

Wierne biuro polityczne?

Czasem wracam do jego tezy: My, Polacy nie nadajemy się na turystów. Za bardzo jesteśmy stąd. Na koniec wymiana zdań między Zbożnym a Mietkiem Pocięgło:

– Co wiesz o RWPG?

To, co każdy: to polska pracowitość, radziecka abstynencja, niemieckie poczucie humoru, rumuńska uczciwość, mongolska myśl naukowo techniczna no i oczywiście węgierski… język, który jak wiadomo… ułatwia porozumienie